کعبه

[پیامبر اکرم(ص) می‌فرماید:

«کعبه را از آن رو کعبه نامیدند که در وسط دنیا قرار دارد».

یکی از دانشمندان مصر به نام «دکتر کمال‌الدین حسین» در طی تحقیقات خود با ساختن قبله‌نما و تهیه‌ی نقشه‌ای برای محاسبه‌ی ابعاد شهرهای جهان نسبت به مکه‌ی مکرمه دریافت که این شهر مقدس دقیقاً در مرکز جهان واقع شده‌است (مصاحبه مطبوعاتی دکتر‌کمال‌الدین‌حسین در روزنامه الاهرام، مورخ 5/1/1977 شماره 32898).

کعبه را از آن جهت «بیت الله الحرام» می‌نامند که داخل شدن به آن برای مشرکین حرام است و از آن جهت «بیت عتیق» نامیده‌اند زیرا که این خانه از غرق شدن در طوفان نوح آزاد شده است و نیز گفته شده که چون این خانه هیچگاه به تصرف و تملک هیچ جهانگشایی در نیامده‌است.

معماری خانه کعبه نیز یکی از موارد عجیب و منحصر به فرد است از آن حیث که ابعاد آن در عین حال که مکعب مانند است لکن به میزان معتنابه با یکدیگر تفاوت دارد و این با چشم قابل رؤیت نیست.

ارتفاع کعبه تقریباً چهارده متر می‌باشد که مشتمل بر چهار رکن است و اولین بار توسط فرشتگان و جبرئیل امین و سپس بدست آدم ابوالبشر و بعد توسط ابراهیم خلیل‌الله تجدید بنا شد.]1

 [حجرالاسود که بر دیوار کعبه جای دارد نیز از سنگهای بسیار شگفت‌انگیز است. این سنگ همزمان با هبوط آدم ابوالبشر به زمین آمد تا پس از آن آدم با دیدنش میثاقی را که فراموش کرده‌است به یاد آورد. این سنگ بهشتی از آب سبکتر است و تصویر کسانی را که از مقابلش می‌گذرند در خود ثبت نموده و در قیامت بر طواف ایشان شهادت می‌دهد.

مکان قرار گرفتن این سنگ همانجایی است که خداوند از انسانها در آنجا میثاق اخذ نموده است و علت این شرف آن است که این سنگ نخستین مخلوقی بود که بر وصایت علی(ع) اقرار نمود و حکمت استلام این سنگ آن است که میثاقهای خلایق درون آن قرار دارد این سنگ در آغاز همچون مروارید سفید و درخشنده بوده لکن در اثر گناهان بنی‌آدم به سیاهی گرایید (کتاب جامع علل‌الحج، تألیف شیخ صدوق).

یکی از قسمتهای خانه‌ی کعبه که بسیار بسیار شریف است «حطیم» می‌باشد که فاصله میانی حجرالاسود و درب کعبه را شامل می‌شود. پیامبر(ص) می‌فرمایند: «آنجا جایگاهی از جایگاههای بهشت است و بهترین و پاکترین و نزدیکترین مکان به مقام قرب الهی میان رکن و مقام است». به نقلی بین رکن و مقام تا چاه زمزم 99 پیامبر مدفون می‌باشند.

امام صادق(ع) می‌فرمایند: «بعد از حطیم، برترین نقطه‌ی مسجدالحرام برای خواندن نماز و عبادت حجر اسماعیل است».

این مکان مدفن حضرت اسماعیل(ع) و مادر بزرگوارش حضرت هاجر و بسیاری از انبیاء الهی است.

در شمال شرقی کعبه، مقام ابراهیم(ع)  است که مشتمل بر سنگی بهشتی است که ابراهیم(ع) بر روی آن می‌ایستاد و دیوارهای کعبه را می‌ساخت . اکنون جای پای آن حضرت بر روی سنگ نمایان است.] 2

[در شرافت و عظمت کعبه و مسجدالحرام همین بس که هر کس بر آن ورود یابد مادام که بر ولایت ائمه‌ باشد تمام گناهانش آمرزیده می‌شود (من لا یحضره الفقیه، ج3، ص30).

روایت شریف می‌فرماید: «أن النظر الی الکعبة عبادة» همانا نگاه به کعبه عبادت است (من لا یحضره الفقیه، ج3، ص30).

روایت این بخش نیز به گوشه‌ای از فضایل حج اشاره دارد و می‌فرماید کسی که چهل حج بجای آورد خداوند به او اذن خواهد داد هر کس را می‌خواهد شفاعت نماید.

از جمله کسانی که در طول زندگی پر برکتش چهل بار با شتر به زیارت خانه‌ی خدا مشرف گردید وجود مقدس امام زین‌العابدین(ع) است (من لا یحضره الفقیه، ج2، ص217 باب فضایل الحج).]3

............................................................

ارجاعات:

1ـ از کتاب: عدد مقدس (تقدس عدد چهل در آینه روایات)/ نویسنده: عبدالرضا طرزی/ انتشارات رزقی، بیرجند/ چاپ دوم ، بهار 1390/ ص 79

2ـ از کتاب: عدد مقدس (تقدس عدد چهل در آینه روایات)/ نویسنده: عبدالرضا طرزی/ انتشارات رزقی، بیرجند/ چاپ دوم ، بهار 1390/ ص 80

3ـ از کتاب: عدد مقدس (تقدس عدد چهل در آینه روایات)/ نویسنده: عبدالرضا طرزی/ انتشارات رزقی، بیرجند/ چاپ دوم ، بهار 1390/ ص 81