گواهی چهل مؤمن بر میت

[متن روایت:

عن أحمد بن محمد بن خالد عن أبیه عن ابن سنان عن عبدالله بن مسکان عن أبی عبدالله(ع) قال: «إذا ماتَ المؤمنُ فَحَضَرَ جنازَتُهُ أربَعونَ رَجُلاً مِنَ المُؤمنینَ فَقالوا اللهمَ إنّا لا نَعلَمُ مِنهُ إلا خَیراً وَ أنتَ أعلَمُ بهِ مِنّا قالَ الله تبارکَ وَ تَعالی إنّی قَد أجرتُ شَهادَتِکُم وَ غَفَرتُ لهُ ما عَلمتُ مما لا تَعلَمونَ» (الخصال، ج2، ص 538 باب الاربعین ح4)

ترجمه روایت:

امام صادق(ع) می‌فرمایند: وقتی مؤمن می‌میرد و چهل تن از مؤمنین بر جنازه او حاضر شوند و بگویند: خداوندا ما از او جز نیکی چیز دیگری نمی‌دانیم و تو به او از ما داناتری، خدای تبارک و تعالی می‌فرماید: من گواهی شما را قبول کردم و آنچه من از او می‌دانم و شما نمی‌دانید، آمرزیدم. ]1

[در حدیثی وارد شده که: «هر که جنازه‌ای را تشییع کند، حق تعالی ملائکه‌ای را بر او موکل فرماید تا در قیامت او را از قبر تا محشر، تشییع نمایند».(بحارالانوار، ج7، ص208). ]2

ارجاعات:

1ـ از کتاب: عدد مقدس (تقدس عدد چهل در آینه روایات)/ نویسنده: عبدالرضا طرزی/ انتشارات رزقی، بیرجند/ چاپ دوم ، بهار 1390/ ص 192

2ـ از کتاب: عدد مقدس (تقدس عدد چهل در آینه روایات)/ نویسنده: عبدالرضا طرزی/ انتشارات رزقی، بیرجند/ چاپ دوم ، بهار 1390/ ص 193